Wat beweegt jou?

Bewegen is waar ons lijf voor gemaakt is. Op geniale wijze hebben onze gewrichten, spieren, kapsels en botten een samenwerkingsverband, welke het mogelijk maakt om heel veel verschillende dingen te doen. De één is daar wat getalenteerder in dan de ander natuurlijk en ik ken een enkeling die een regelrecht gevaar is met een racket en een bal, maar doorgaans brengen we het er goed vanaf.

Ik ben zelf geen fanatiek sporter tenzij ik kan winnen. Ik loop als mama al een jaar of 11 achter de feiten aan dus nog meer hardlopen is mijn ding niet en fietsen vind ik alleen functioneel als ik ergens naar toe moet, maar zet me op de tennisbaan en ineens word ik een ander mens.

Er gebeurt iets in mijn koppie waardoor ik die aardige vrouw waarmee ik zojuist nog een gezellig gesprek had, ineens zie als rivale en ik niets liever wil dan haar aftroeven door die tennisbal ergens binnen de lijnen van het veld, maar buiten haar bereik te spelen.  De pret wordt alleen maar groter als er een regelrechte uitdaging wordt neergelegd door de tegenpartij of het duidelijk is dat ze me onderschat. Ik voel hoe de spanning toeneemt, de adrenaline stijgt en dit stopt pas weer wanneer het laatste punt verdeeld is.

Dit levert natuurlijk vaak hilarische situaties op, omdat ik helemaal geen toptennisser ben. Zo vind ik altijd nog wel een laatste restje turbosprint om een korte bal te halen en vervolgens met slippende schoenen net voor het net tot stilstand te komen, maar heel vaak glijd ik onelegant op mijn achterste of moet ik het net vastgrijpen om er niet overheen te donderen.

Vaak lukt het me net om die hoge bal die over me heen bedoeld was, tóch te halen en verbaas ik de tegenstander omdat ik er bij kon. In mijn verbeelding eindigt dit altijd met een mooi geplaatste smash die bewondering oproept,…maar vaak genoeg sla ik hem dan hopeloos uit of was de plaats in mijn hoofd een halve meter naast de tegenstander bedoeld, niet dusdanig in de buurt dat ze verontwaardigd opzij springt en ik heel snel mijn excuus moet maken om haar niet boos te maken. Je snapt dat je daarmee natuurlijk niet al te vaak kunt wegkomen, zelfs niet met je aller-charmantste verontschuldigende lach! Dan zijn er nog de “rechtdoor bedoelde” ballen die genadeloos door de tegenstander afgemaakt worden, de “net uit, maar het scheelde niet veel hoor” ballen, de “veel te hard” ballen, de “net iets te zacht” ballen en mijn persoonlijke nachtmerrie, de bal waarvan de tegenstander aarzelend zegt “sja ik zag hem uit…dacht ik, maar ik kon het niet goed zien, ik dacht uit”… Daar sta je dan, bloedfanatiek, van de overkant van de baan kon je het zelf ook niet goed zien, maar bij twijfel ga je natuurlijk voor hartstikke mooi op de lijn en dus een punt voor jezelf…De tegenstander wil de call niet maken en dat is het moment van kiezen tussen sportiviteit of gaan voor de kill. Als ik echt zo onverschrokken fanatiek was, dan eigende ik deze punten zonder uitzondering naar me toe. Niet alleen slim voor de score, maar ook lekker intimiderend naar de tegenstander toe die misschien stiekem baalt dat ze de bal niet uit gegeven had. Dit zit er alleen helaas niet in. Ik wil namelijk naast winnen, ook nog eens “verdiend winnen” en dus moet mijn tegenstander mij de punten toekennen omdat ze niet anders kan. Ik heb niets aan gewonnen punten die later nabesproken worden als zijnde “gegeven” omwille van de sportiviteit. Oh nee, winnen omdat er geen twijfel mogelijk is, winnen met volle overtuiging en winnen omdat ik het verdiende te winnen!!

Maar als alle spieren zich op het juiste moment aanspannen, de gewrichten precies de goede hoek draaien, mijn botten en kapsel me de juiste stevigheid garanderen en mijn ogen me op tijd de gewenste informatie geven over snelheid, afstand en kracht, dan is er die ene wereldbal die precies lukt zoals ik het in mijn gedachten zag, de bal die scoort en die heerlijke adrenaline kick teweeg brengt waarna mijn hele lijf zich ontspant en alle stress spontaan van mijn racket afspringt. Wat een geweldig gevoel als je lekker in je vel zit hè?

En wat beweegt jou?

Roza